Blog Image

BYAZ Blog

BYAZ Blog

Via deze blog kunt u reageren op onze artikels en uw opinie geven.

Risico en profijt

Risk Management Posted on Tue, October 02, 2012 01:00:08

Hoe hoger
het risico, hoe hoger het profijt?

Afgelopen week liep er weer een
interessante discussie op het forum van G31000 (de ISO 31000 Risk Management Standard groep
op Linkedin). De aanleiding hiervoor was een “Poll” over volgende stelling:
“Hoe hoger het risico, hoe hoger het profijt!”. De antwoorden die aangeboden
werden waren: “YES” – “MAYBE” – “NOT AT ALL”.

Wat is nu het juiste antwoord op
deze stelling? Is het JA? Is het MISSCHIEN? Of is het enige juiste antwoord ZEKER
NIET!

Met meer dan 50 antwoorden op deze
vraag, krijg je een idee van wat de risk professionals in deze groep geloven.
Zo kun je zien dat 10% er van overtuigd is dat “JA” het goede antwoord is. Verder
houdt 50% het bij “MISSCHIEN” en 40% was van mening “ZEKER NIET!”. Zelf had ik ook
op de laatste mogelijkheid mijn stem uitgebracht. Het is echter wel een
antwoord dat wat verduidelijking vereist.

Om deze vraag goed te kunnen
beantwoorden is het nodig om het concept risico helemaal te begrijpen. Vooral
de relatie tussen risico en profijt is hier het onderwerp en afhankelijk van
hoe je naar risico kijkt, zijn alle drie de antwoorden juist.

Het betreurenswaardige aan deze
zaak is, dat er nog steeds een aantal risk professionals zijn (zo’n 10%), die
denken dat risico en profijt lineair met elkaar verbonden zijn. Ze tonen
daarmee aan dat ze van risico eigenlijk nog niet zoveel hebben begrepen, of er
slechts een beperkt deel van willen beschouwen.

Wanneer je maar een deel van het
domein risico beschouwt, kun je de stelling verdedigen. Maar helaas weet je
niet altijd waar de grenzen liggen van dit domein en dan is dergelijke stelling
gevaarlijk. Je zou wel eens de foute conclusie kunnen trekken!

Hoe zit dat dan met de relatie
tussen risico en profijt?

De figuur hiernaast kan je
misschien helpen om hier helder in te zien. Hierbij moet je “risico nemen”
eigenlijk zien als het profijt dat je kunt behalen. Anderzijds is “risico
lopen” de rekening die je gepresenteerd kunt krijgen. Samen bepalen ze de
uitkomst van het risico.

Je zou kunnen zeggen dat het
verschil tussen deze twee curven je eindresultaat weergeeft (de groene pijl).

Met deze grafiek voor ogen kun je
nu heel gemakkelijk de vraag beantwoorden. Het antwoord is “JA” zolang het
risico beperkt blijft. Van zodra de raaklijn aan de curve “risico lopen”
steiler wordt dan de rechte “risico nemen”, is het antwoord niet meer juist.
“JA” is daarom maar over een beperkt bereik van risico geldig. Eenmaal je dit
punt voorbij bent verlies je meer dan je wint en dit verlies kan catastrofale
afmetingen aannemen.

Bekijk het zoals een klimmer die
een hoge klimmuur beklimt (zonder beveiliging). Het risico dat hij neemt is de
hoogte die hij wil bereiken. Het risico dat hij loopt zijn de gevolgen als hij
valt. In het begin valt dit mee met een metertje meer is niets mis. Als hij
valt kan hij gerust de schok opvangen en is er niets aan de hand.

Zodra hij echter een bepaalde hoogte
bereikt, zal hij zich kwetsen als hij valt en als hij hoog genoeg klimt kan het
gebeuren, of wordt het zelfs zeker, dat hij zal omkomen bij de val. Zo zie je
dat de drie antwoorden mogelijk zijn, maar je eindigt altijd in het domein van
hoger verlies dan winst en daarom kies ik voor “HELEMAAL NIET!”. Het zet aan tot
waakzaamheid.

Hoe waak jij over jouw risico?

Zodra hij echter een bepaalde hoogte
bereikt, zal hij zich kwetsen als hij valt en als hij hoog genoeg klimt kan het
gebeuren, of wordt het zelfs zeker, dat hij zal omkomen bij de val. Zo zie je
dat de drie antwoorden mogelijk zijn, maar je eindigt altijd in het domein van
hoger verlies dan winst en daarom kies ik voor “HELEMAAL NIET!”. Het zet aan tot
waakzaamheid.

Hoe waak jij over jouw risico?

Peter
Blokland

CEO
BYAZ bvba



ISO 31000

Risk Management Posted on Mon, June 04, 2012 17:32:16

ISO 31000

Twee weken geleden was ik in
Parijs op de eerste internationale conferentie over ISO 31000. Het was een
fijne ervaring om met een uitgelezen groep van zeer gedreven risicomanagers en
andere professionals, deze internationale samenkomst te beleven. Ik was namelijk
uitgenodigd door de organisator om er te spreken over risico en de “human
factor”. Een onderwerp dat mij nauw aan het hart ligt en waar mijn interventies
in discussies op Linkedin, blijkbaar opgevallen waren. Het was dan ook een hele
eer om dit uitgelezen publiek te woord te staan.

Onmiskenbaar vielen mijn inzichten
ook in de smaak van de toehoorders, die van over heel de wereld afgekomen waren
om dit prestigieuze event bij te wonen (Specialisten uit allerlei sectoren en
meer dan 26 verschillende nationaliteiten waren vertegenwoordigd) en ik kreeg dan
achteraf ook heel wat lovende woorden en vragen, over mijn visie op dit aspect
van risicomanagement.

ISO 31000 sluit helemaal aan bij
mijn visie over risico management. Het is een systemische benadering die oog
heeft voor het geheel en die risico op alle niveaus van een organisatie wenst
aan te pakken. Het is een manier om aan Total Risk Management te doen.

De verdienste van ISO 31000
bestaat erin dat het een heel heldere kijk geeft op wat risico echt is en hoe
je dit aan de “human factor” kunt verbinden. Het zit namelijk vervat in de
definitie van risico die ISO 31000 hanteert: “Risico is het effect van onzekerheid op je objectieven”. Eens je
deze definitie goed begrijpt, wordt risico een veel helderder verhaal.

Een belangrijk aspect van ISO 31000 bestaat
erin dat er zowel aandacht gaat naar de positieve effecten van risico, als naar
de negatieve effecten. Het is een richtlijn die heel bewust rekening houdt met
het risico dat je neemt (actief en positief) en het risico dat je loopt (passief
en negatief). Het zijn de beide zijden van eenzelfde muntstuk en je kunt ze
niet van elkaar scheiden. ISO 31000 geeft je wel het inzicht om deze beide
zijden te “managen”.

Hoe kun je risico dan “linken” aan
de “human factor”? Heel eenvoudig. Objectieven, doelstellingen, zijn het
resultaat van menselijke verlangens en behoeften, die vragen om ingevuld te
worden. Dit zijn de risico’s die je neemt. Het is de winst die je wil behalen,
het genoegen dat je wil bereiken.

Dit speelt zich af op alle niveaus
binnen een organisatie. Mensen hebben de hun opgedragen doelstellingen en ook hun
persoonlijke doelstellingen en die lopen niet altijd parallel. Inzicht hierin,
geeft je ook inzicht in het risico binnen je organisatie.

Daarnaast is er ook de onzekerheid.
Onzekerheid en doelstellingen zijn met elkaar verweven. Ze worden bepaald door
jouw perceptie van de werkelijkheid. Is de kwaliteit van je perceptie hoog, of
anders gezegd, heb je een klare kijk op de zaak, dan zal je onzekerheid laag
zijn en kun je heldere en functionele doelstellingen formuleren. Je risico zal
dan heel wat gunstiger liggen dan wanneer je inzichten troebel zijn en indien
je met wazige doelstellingen dient te werken.

ISO 31000 helpt je om de kwaliteit
van je perceptie te verhogen en beter inzicht te krijgen in de mogelijke
effecten die onzekerheid op die doelstellingen kan hebben. Het kan je een hele
slok op de borrel schelen als je dit allemaal goed onder controle hebt!

Heb jij je risico’s onder controle?

Peter
Blokland

CEO BYAZ bvba



De kwaliteit van je perceptie is de sleutel tot succes!

Risk Management Posted on Tue, April 17, 2012 00:19:15

De
kwaliteit van je perceptie is de sleutel tot succes!

Awareness (bewustzijn) is niet
hetzelfde als (de kwaliteit van je) perceptie. Dat is de vaststelling die ik
genoopt was te maken na een dag van aangename en minder aangename
gebeurtenissen. Je kunt je namelijk heel erg bewust zijn van heel wat zaken,
doch dit wil niet zeggen dat je deze zaken op de juiste manier benadert of dat
je er een volledige kennis van hebt. Anderzijds kun je heel veel kennis van
iets hebben, maar kan het inzicht ontbreken om die kennis nuttig in te zetten.
Waar het op aan komt, is om je perceptie zo nuttig mogelijk af te stellen.
Anders gezegd, het is belangrijk om de kwaliteit van je perceptie zo hoog
mogelijk te krijgen en dit voor alle aspecten in je leven!

Het is met name zo, dat je
perceptie het enige is wat je werkelijk bezit. Het is de condensatie en
projectie van al je waarnemingen en herinneringen. Het is hetgeen jouw
werkelijkheid smaak, vorm, geluid, geur en kleur geeft. Je perceptie is datgene
waar je het mee moet doen. Het is jouw werkelijkheid en het is maar best dat je
die zo getrouw mogelijk beleeft. Tenminste als je succesvol wil zijn, zoals ik
recent tot mijn schade en schande mocht ervaren.

Zo kun je er heel bewust van zijn
dat je tijdig op een afspraak dient te zijn en kun je er voortdurend aandachtig
over waken om er alles aan te doen om op tijd te zijn. Heel bewust kun je er
dan voor kiezen een aantal activiteiten te plannen en af te werken, waarvan je
denkt dat dit perfect mogelijk is. Je hebt immers een idee van wat je te
wachten staat en de planning laat ruimschoots toe om alles af te handelen voor
je afspraak. Je bent je immers bewust van wat de verschillende activiteiten
inhouden en je bent je eveneens bewust van het belang van de afspraak. Jammer genoeg
is bewustzijn niet hetzelfde als de kwaliteit van je perceptie, hoewel deze begrippen
toch zeer nauw met elkaar verweven zijn.

Je zou vermoeden dat een hoog
bewustzijn van bepaalde zaken je wapent om van dommigheden en ander malheur
bespaard te blijven. Helaas, niets is minder waar. Je gewenste resultaat hangt
veel meer af van de kwaliteit van je perceptie. Door een hoge kwaliteit van je
perceptie kun je eventueel stommigheden en foute keuzes vermijden. Het is wat
jij als werkelijkheid beschouwt, dat je aanstuurt, waardoor je beslissingen
treft en acties onderneemt. Samen met je bewustzijn van wat er speelt, bepaalt
dit je uiteindelijk resultaat.

Zo kan het zijn dat jouw perceptie
van “op tijd komen” verschilt van wat door anderen, die op de afspraak verwacht
worden, gewenst wordt. Net zo goed kan je perceptie van de realiteit afwijken
van de “objectieve” werkelijkheid, waardoor gemaakte plannen onuitvoerbaar
worden, bijvoorbeeld omdat er een deel informatie voor jou verborgen bleef of teveel
vervormd werd. Een slecht resultaat is dan niet ver af.

Als de kwaliteit van je perceptie
laag is, betekent dit dat je onvoldoende kennis en bewustzijn van de realiteit
in zijn geheel hebt. Deze deviatie van de “objectieve” werkelijkheid, maakt dat
de nauwkeurigheid ontbreekt om adequate beslissingen te treffen en de juiste
acties te ondernemen. Excellence is dan ver weg en je bereikt dan niet wat je
beoogt. Als de proef op de som genomen wordt zal dan blijken dat je ernaast
zit. Ondanks al je goede wil, aandacht en bewustzijn van de ernst der zaken.

De kwaliteit van je perceptie
verhogen is dan ook één van de meest belangrijke zaken op je weg naar succes.

Peter
Blokland

CEO BYAZ bvba



De kwaliteit van je perceptie

Risk Management Posted on Mon, March 12, 2012 20:27:16

De kwaliteit van je perceptie.

Alles wat je ziet, hoort, ruikt,
proeft of voelt is uniek. Het is jouw perceptie van de werkelijkheid. Het goede
nieuws is dan ook dat je een heel universum hebt dat van jou is. Het slechte
nieuws is echter dat je de enige persoon bent die in dat universum leeft!

Wat heeft dat nu met
risicomanagement te maken zul je nu zeggen (of ook niet)? Eigenlijk alles! Je
perceptie bepaalt immers welke voordelen en nadelen je ziet, wanneer je doelen
stelt en als je beslissingen neemt. De balans tussen voordeel en nadeel, is het
uniek resultaat van jouw perceptie. Je perceptie bepaalt zo de uitkomst van je
beslissing.

Perceptie is het resultaat van
wat je waarneemt en hoe je die waarneming betekenis geeft. Dit is voor elke
persoon uniek en geeft steeds een ander resultaat. Zo kan de een al beter zien
of horen dan de ander, of heeft een beter ontwikkeld reukorgaan of een betere
tastzin. Je waarneming is van bij de start aldus afhankelijk van de kwaliteit
van de informatie die je binnen krijgt.

Dat is echter niet alles. Je
filtert en vervormt deze informatie tot voor jou begrijpbare en bruikbare
brokjes informatie. Je hersenen zijn nu eenmaal beperkt. Je kunt niet alle
informatie gelijktijdig verwerken en dus maakt je brein al op voorhand bepaalde
keuzes. Ook hier kan de kwaliteit verschillen en is het mogelijk dat de ene waarneming
minder waarheidsgetrouw is dan de andere.

De keuzes die je elk moment van
de dag maakt, zijn ondermeer het gevolg van je focus en van nog veel meer
invloeden, die uiteindelijk je hersenen in staat stellen om te filteren, te
vervormen en betekenis te geven aan wat je waarneemt. Ze worden mee bepaald
door je overtuigingen en waarden. Wat je belangrijk vindt, of iets wat je
interesseert, zal je eerder opmerken dan iets dat helemaal niet in jouw plaatje
past. Je brein verwerpt dan gewoon die informatie en zo versterk je jouw eigen
overtuigingen en creëer je jouw eigen werkelijkheid.

Als je niet oppast kun je zo
afglijden naar een extremistische visie op wat (je denkt dat) er is. Voor de
optimist is alles prima en voor de pessimist is er niets OK. En dat is dan ook
zo! Voor allebei! Maar opnieuw wat heeft dit met risicomanagement te maken?
Alles!

Je perceptie bepaalt dus de
beslissingen die je neemt en deze kunnen coherent zijn met de werkelijkheid of
niet.

Ja of nee, doen of niet doen, … het kan het
verschil maken tussen wachten tot de boegdeuren goed gesloten zijn, alles op
zijn plaats staat en correct vastgesjord is. Het kan betekenen dat je niet in
slaap valt als deze belangrijke taken op je liggen te wachten. Als je kwaliteit
van je perceptie hoog genoeg is, weet je dat het te gevaarlijk kan zijn om te
vertrekken voor al die taken uitgevoerd zijn. Je kan daarom stellen dat het een
gebrek aan kwaliteit van de perceptie van de bemanning van de Herald of Free
Enterprise lag, dat deze veerboot gekapseisd is en dat er honderden
slachtoffers gevallen zijn.

De kwaliteit van je perceptie
gaat ook over het kunnen zien van mogelijke toekomstbeelden. Zoals, wat er zou gebeuren
als er een aardbeving en een tsunami gelijktijdig de kust van Japan teisteren?
Voor een heel deel was deze perceptie aanwezig. Gelukkig maar. Het blijft me
immers verwonderen, hoe weinig slachtoffers er eigenlijk maar gevallen zijn.

Want wat zou de tol geweest zijn
zonder tsunami-alarm? Je mag er niet aan denken. De vloedgolf zou vele honderdduizenden
mensen verrast hebben, er zou geen ontkomen aan geweest zijn. Dorpen en steden aan de kust zijn weggeveegd
en toch zijn er “slechts” 15.854 officiële doden, 3.155 vermisten en 26.992
gewonden.

Deze cijfers van de aardbeving en
tsunami samen zijn echt opmerkelijk, als je weet dat er 129.225 gebouwen
volledig en 254.204 gebouwen half vernietigd werden. Om het lijstje compleet te
maken: er werden ook nog eens 691.766 gebouwen beschadigd! De kwaliteit van de
perceptie inzake tsunamis heeft er dus voor gezorgd dat men voorbereid was en
dat de gevolgen inzake mensenlevens al bij al minimaal waren.

Jammer genoeg heeft het
management van Tepco, het energiebedrijf dat eigenaar is van de kerncentrale in
Fukushima, nagelaten om de kwaliteit van hun perceptie op een voldoende hoog
niveau te brengen. Indien dit wel het geval was geweest, dan zou deze
catastrofe niet dezelfde rampzalige gevolgen gehad hebben voor mens en milieu.

Op wikipedia kun je lezen dat
voor de ramp, een onderzoeksjournalist “under cover” heel wat tekortkomingen
constateerde. Operationele druk zorgde ervoor dat veiligheidsregels en
voorzieningen niet altijd even ernstig werden genomen.

Zo ook was de perceptie van het
Tepco management inzake aardbevingen en tsunamis, waarschijnlijk eerder geïnspireerd
door economische parameters dan
werkelijke rampscenario’s. Hoe anders te verklaren dat er bij de bouw van de
kerncentrale slechts rekening gehouden werd met tsunamis tot 5.7 m hoogte,
terwijl er in de geschiedenis van Japan reeds eerder hogere waarden werden
genoteerd.

Gemiddeld zou deze 5.7 m volstaan
hebben. Maar een gemiddelde is een ernstige vervorming van de realiteit. De
hoogte van de golf die Fukushima overspoelde was eerder het dubbel! Vandaag
zullen ze wel beter weten.

Wat is de overeenkomst bij deze
twee rampen? Het is het gebrek aan kwaliteit van de perceptie bij bestuur en
management van de betrokken organisaties. Het was een gebrek aan
risicomanagement.

Peter Blokland

CEO BYAZ bvba



Risico is het effect van onzekerheid omtrent doelstellingen

Risk Management Posted on Fri, February 03, 2012 10:28:00

Risico is het effect van onzekerheid omtrent doelstellingen!

Over enkele maanden hoop ik te kunnen deelnemen aan het eerste Internationaal Congres over ISO 31000, de ISO richtlijn inzake risico management. Ik moet zeggen dat ik wel een fan van ben van deze ISO richtlijn. De specialisten die deze risk management handleiding hebben opgesteld, mag je echt wel feliciteren met hun werk. Het is volgens mij een werkstuk dat, wanneer goed begrepen, je succes en je winst gevoelig kan verhogen.

Toen ik er in de loop van 2008 – 2009 er voor het eerst mee geconfronteerd werd (toen nog de “draft” versies), had het al onmiddellijk mijn sympathie. Vooral het algemeen toepasbaar karakter van de richtlijn sprak mij aan, samen met de heldere definities en richtlijnen voor het implementeren van risico management in heel je organisatie. Ook de keuze voor een richtlijn in plaats van een norm, getuigt in mijn ogen van het nodige verstand. Een richting heeft een oneindige dimensie en drijft je voort, daar waar een norm al snel een alibi vormt om stil te staan.

Eerst had ik het niet zo heel erg voor de nieuwe definitie van risico. Ik begreep het nog onvoldoende en dacht dat risico nog steeds over winst (en voornamelijk) verlies ging, zoals velen van mijn conculega’s die eveneens met risico bezig zijn. Niets is echter minder waar! Risico heeft in de eerste plaats te maken met doelstellingen, met hetgeen je wenst te hebben of bereiken. Het is pas wanneer je dit als uitgangspunt neemt, dat je effectief aan risico management kunt beginnen.

Wanneer je het woord risico etymologisch onderzoekt, kom je al snel tot de vaststelling dat dit ook in de taal terug te vinden is. Niet alleen heb je in het Nederlands terminologie zoals “risico nemen” en “risico lopen” (waar het “nemen” vaak het “lopen” uitlokt), je kunt ook in de geschiedenis een wisselend gebruik en betekenis vaststellen van de woorden uit vele talen die gebruikt werden om risico aan te duiden. Afwisselend gaat het hierbij om gevaar of om opportuniteiten. Beiden vormen ze dus aspecten van risico.

De ISO definitie maakt dit nu helemaal duidelijk (althans voor mij toch). Het is pas wanneer je iets wilt of iets niet wilt (positieve en negatieve doelstelling) dat er sprake kan zijn van een opportuniteit of gevaar. Het gewenste kan al dan niet gebeuren, net zoals het ongewenste. Dat is het effect van onzekerheid omtrent doelstellingen!

Peter Blokland
CEO BYAZ bvba



Risico neemt toe met complexiteit

Risk Management Posted on Sat, July 02, 2011 10:26:54

Steeds meer risico
en complexiteit. Hoe ga je er mee om?

Als militair piloot wordt je vaak
geconfronteerd met risico’s. Je voert opdrachten uit in gevaarlijke
omstandigheden, waarbij het doel duidelijk is, maar waar het ver van zeker is
dat je het objectief zult behalen. Je werkt met gesofistikeerde toestellen,
waarvoor een niet aflatende aandacht en hoge concentratie vereist is. Bovendien
brengt elke opdracht met zich mee dat je voortdurend alert dient te zijn voor
onvoorziene omstandigheden.

Dit is zo voor de jachtpiloten die
boven Afghanistan en Libië oorlogsopdrachten uitvoeren en voor de
transportpiloten, o.a. bij bevoorradingsmissies en humanitaire zendingen in
gevaarlijk gebied. Het is net zo voor de bemanningen van reddingshelikopters,
die bij windkracht tien boven zee opereren. Evengoed is het de realiteit voor
de instructeurs die deze piloten opleiden en hen voorbereiden op al die
onvoorziene omstandigheden.

De opdrachten worden vandaag met
een veel hogere graad van succes en met minder risico uitgevoerd dan pakweg twintig
of dertig jaar geleden en dat is geen toeval. Het is hard werken geweest om
zowel kwaliteit, effectiviteit als efficiëntie te verhogen, terwijl
tegelijkertijd ook de veiligheid op een hoger niveau werd gebracht. Want alles
gebeurde in een sfeer van permanente crisis. Steeds opnieuw afslanken en herstructureren,
steeds minder budgetten en meer inzet. Het is nog steeds een continue
inspanning van operationeel risicomanagement en continu verbeteren, waarvoor
het juiste leiderschap vereist is, om alles in goede banen te leiden.

Van een reus op lemen voeten is
defensie de afgelopen dertig jaar omgevormd tot een kleinere, maar effectievere
strijdmacht. Dertig jaar geleden was de krijgsmacht een organisatie waar alles op
voorhand gepland was en waar elke eenheid zijn voorbestemd doel kreeg
toegewezen. Toch was men er eigenlijk niet altijd klaar voor. Opleiding en
materiaal konden vaak veel beter. Vandaag is het een organisatie waar men niet
op voorhand weet wat morgen de opdracht zal zijn, terwijl men er wel klaar voor
is. Het werk dat vandaag gedaan wordt mag dan ook best gezien worden!

Hoe langer hoe meer lijkt het er op
dat bedrijven vandaag dezelfde weg dienen te bewandelen. Ook voor bedrijven is
het risico steeds groter. Zekerheden vallen weg, markten verschuiven steeds
sneller en concurrentie is vandaag een bedreiging vanuit heel de wereld.
Dikwijls is het een ongelijke strijd, met verschillende arbeidsmarkten,
loonlasten en wetgeving, waardoor Belgische en Westerse bedrijven veel beter
moeten doen om de bovenhand te blijven behouden. Wat jarenlang werkte is niet
langer voldoende om bij te blijven. Vandaag is stilstaan achteruitgaan geworden
en er is niet aan te ontkomen!

Ook in het bedrijfsleven is daarom
de roep naar meer efficiëntie, effectiviteit en veiligheid een steeds luider
klinkend fenomeen. Het is bijgevolg logisch dat voor het bedrijfsleven dezelfde
oplossingen kunnen toegepast worden, als de methodes die de afgelopen jaren bij
defensie aangewend werden om deze uitdaging aan te gaan. Vandaag staan leiderschap,
excellence en risicomanagement niet voor niets zo sterk in de aandacht bij
bedrijven die mee zijn met de tijd!

Het is uiteraard eveneens goed om
productieprocessen en managementstructuren voortdurend te optimaliseren. Het is
echter ook zo dat vandaag het verschil wordt gemaakt door aandacht voor mensen.
Het is bij mensen dat leiderschap, excellence en risicomanagement het verschil
maakt tussen rondploeteren zonder bezieling of stevig en geïnspireerd doormarcheren
op weg naar succes!

Total
Respect Management is een integrale managementstrategie die risicomanagement,
excellence en leiderschap combineert in één systeem, gericht op continu verbeteren
en duurzaam ondernemen. Samen met het begrip respect is het een pad dat
rechtstreeks leid naar Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen.

Zie ook:

http://www.novabookings.com/handler.php?klant=c17fc1d21750145&item=c199p518&taal=1

Peter
Blokland

CEO
BYAZ bvba



De Disney strategie

Risk Management Posted on Mon, March 28, 2011 23:17:46

De Disney Strategie

De Disney strategie is eigenlijk
heel eenvoudig en kan door iedereen toegepast worden. Je kunt deze methode
zowel individueel als in groep gebruiken en je kunt het voor een heel scala van
uitdagingen aanwenden. Van specifieke en persoonlijke tot heel complexe en
collectieve uitdagingen van je team of organisatie.

Disney strategie

De methode zoals deze door Robert
Dilts beschreven werd, is gebaseerd op drie basis houdingen die Walt Disney in
zijn creatieve proces kon innemen. Deze drie basis posities zijn “De dromer”,
“De realist” en “De criticus”. Het was namelijk zo dat wanneer Walt Disney aan
een nieuw project begon, hij altijd startte met zich te plaatsen in de positie
van de dromer. Dit was zelfs voor zijn medewerkers onmiddellijk waarneembaar.
Hij kon zich zo goed in die positie associëren, dat zijn medewerkers dit aan
zijn fysiek voorkomen en lichaamstaal konden opmerken. In de fase van de dromer
was voor Walt Disney niets te gek en was letterlijk alles mogelijk. Hij droomde
dan van de ideale tekenfilm, het ideale project of het ideale figuurtje voor in
zijn films. Het was een fase waarin nieuwe ideeën opborrelden en genoteerd
werden zonder enige vorm van kritiek of terughoudendheid. Het credo voor deze
fase is dan ook “alles is mogelijk”.

Wanneer Disney voldoende materiaal
bijeen gedroomd had, kon je dit weer merken aan zijn houding en gedaante. Met
hetgeen hij bijeengedroomd had, ging hij aansluitend naar de volgende fase,
deze van de realist. Als realist ging Walt Disney aan de slag en begon hij plannen
te maken en deze concreet uit te werken om zijn dromen in realiteit om te
zetten. Stuk voor stuk begon hij zijn ideeën te ontwikkelen en te
concretiseren. Ook hier hield hij zich niet bezig met de vraag of iets een goed
dan wel een slecht idee was. Hij pakte gewoon zijn idee aan en zocht hoe hij
dit op de best mogelijke manier kon waarmaken, tot in al de details toe. Zo
maakte hij de wildste plannen en zette hij grootse projecten op de tekentafel.
Wanneer het plan in eerste instantie af was, kon hij daarna verder naar de
laatste fase in het proces, deze van de criticus.

De medewerkers konden ook hier aan
alles merken dat Disney in zijn criticus fase was. Het was het moment waarop
hij zijn plannen grondig aan een meer dan kritische blik onderwierp. Elk detail
en elk onderdeel dat te gebrekkig in elkaar stak, kwaliteit miste, of niet
aansprak, werd genadeloos door de mangel gehaald. Idee, plan, uitwerking, alles
passeerde de revue en niets ontsnapte aan het kritisch oog van de meester. Het
resultaat was vervolgens een hele lijst van te verbeteren elementen of van
items die volledig dienden herzien te worden.

Gelukkig bleef het hier niet bij,
anders zou hij er alleen maar ongelukkig van geworden zijn. De troef die hij
dan uitspeelde is doorzettingsvermogen en zijn vermogen om weer in de huid van
de dromer te kruipen. Voor elk bezwaar en afgekeurd element van zijn plan,
begon hij van voor af aan met dromen voor een betere en mooiere oplossing. Weer
was alles mogelijk. Alleen was het dromen nu toegespitst op die concretere
zaken die nog onvoldoende uitgerijpt waren.

Na deze tweede fase van dromer
volgden natuurlijk ook de posities van realist en criticus, waarop heel het
proces herbegon, telkens met meer uitwerking van details. Wanneer de criticus
uiteindelijk tevreden was, werd het project gestart. Met de gekende successen
als gevolg.

Uiteraard was Walt Disney niet de
enige deelnemer aan het proces en deed hij dit ook met een team van
medewerkers. Het was zelfs zo dat in de Walt Disney studio specifieke ruimtes
waren voorzien waarin de verschillende fasen werden doorlopen. Het was zijn
manier om de specifieke houding, essentieel aan dit proces, te verankeren en
gemakkelijker aan te nemen. Bij elke stap behoren specifieke vragen en is het
nodig de overeenstemmende en specifieke focus aan te nemen.

Wanneer je deze methode gebruikt om een probleem aan te pakken of nieuwe
concepten te onderzoeken en realiseerbaar te maken, is er een heel belangrijk
element waartegen absoluut niet gezondigd mag worden. Je moet echt in je rol
blijven bij de verschillende fasen van het proces. Dit is veel moeilijker dan
je denkt. We hebben allemaal onze vooringenomenheid en het is het afleggen van
deze bias wat het succes van deze formule maakt. Al te snel vallen mensen uit
hun rol van dromer en vervallen ze in de rol van criticus. Nog voor je het zelf
merkt, heb je een idee al afgeschoten omdat je er niet op voorhand in gelooft,
of wordt het verworpen omdat het onmogelijk te realiseren lijkt wat in je
gedachten opkomt en daarom verwerp je het al, voor je idee de kans heeft gehad
om op tafel te komen. De dromer en de criticus gaan al te gemakkelijk met
elkaar in conflict wat uiteindelijk in een status quo en verstarring
resulteert. Het heel goed uit elkaar houden van de verschillende rollen is dus
essentieel en daarom is het goed om het voorbeeld van Walt Disney te volgen en
hier letterlijk verschillende posities voor te reserveren.

Peter Blokland

CEO BYAZ bvba



Risico nemen en risico lopen …

Risk Management Posted on Mon, August 30, 2010 22:35:08

Risico
nemen en risico lopen. Twee heel verschillende zaken!

Op het eerste zicht lijkt de titel
gewoon op een semantische discussie en kan je het beschouwen als “zoeken naar
spijkers op laag water”. Het is echter van groot belang om het onderscheid te
kunnen maken tussen “risico nemen” en “risico lopen” als je een optimaal
resultaat wilt behalen! Het courant taalgebruik en de gangbare interpretatie
van deze twee termen, maakt het ons niet gemakkelijk om een risico altijd goed
in te schatten en er de juiste conclusies uit te trekken. Een goed begrip van
deze twee termen kan ons daarom helpen om hier met meer verstand van zaken over
na te denken.

Dikwijls gebruiken we “risico nemen”
om aan te duiden dat we iets “gevaarlijk” en “onverstandig” gaan doen, terwijl dit
eigenlijk niet juist is. Risico nemen is niets anders dan een doel nastreven en
daar is niets mis mee, hier ligt je winst. Elke dag streven mensen doelen en
subdoelen na, met de bedoeling bevrediging en vooruitgang te vinden in hun
leven. Mensen die geen risico nemen bereiken niets!

Bij die doelen zijn er heel veel banale
zaken, zoals bijvoorbeeld naar de bakker fietsen om een vers brood. Er zijn
natuurlijk ook heel verheven doelen die je jezelf kunt stellen en er zijn ook
wel heel hoog gegrepen en grootse doelen bij, zoals bijvoorbeeld de top van de
Mount Everest willen bereiken. Alle doelen hebben wel één zaak gemeen. Telkens
neem je een risico, want voor elk doel geldt dat je geen absolute zekerheid hebt
of je het doel (je winst) wel zal behalen. Want je loopt ook risico. Dat is de
andere kant van de medaille. Het niet behalen van je doel is ook mogelijk en betekent
dat je verliest. Er zijn duizenden redenen mogelijk waarom je jouw doel niet zou
kunnen behalen. Dit maakt je beoogde winst onzeker. Het is deze onzekerheid
over winst of verlies wat de echte betekenis is van risico. Goed begrijpen wat
voor winst en wat voor verlies zorgt is daarom belangrijk.

Risico nemen staat voor het in
actie komen op weg naar je doel. Het is iets doen om een doel te kunnen
bereiken. Dit is in principe iets dat (min of meer) onder jouw controle staat.
Jij bepaald wat er gebeurt en hoe dit moet gebeuren. Je kunt hierdoor een grote
invloed uitoefenen op het al dan niet bereiken van je doel. Zo kun je, zonder
enige vorm van voorbereiding, gewoon naar Nepal reizen en beginnen klimmen op
de flanken van de Mount Everest. Anderzijds kun je er voor kiezen dit minutieus
voor te bereiden en met een heel team op stap te gaan, met de gepaste
uitrusting en op het gepaste moment. De kans dat je de top bereikt zal niet
dezelfde zijn voor deze twee totaal verschillende manieren van aanpak. Ze zijn allebei
mogelijk om je doel na te streven, je neemt in principe hetzelfde risico, maar
je loopt totaal verschillende risico’s.

Het lopen van risico’s is passief.
Het betekent dat er zaken zijn die kunnen gebeuren, die niet gewenst zijn en
waar je minder vat op hebt. Risico dat je loopt heeft dan ook dikwijls te maken
met je omgeving, met externe factoren, die je niet altijd kent en ook niet op
voorhand ziet. Dat is het gevaar waar veel mensen over spreken als ze het over
risico (nemen) hebben. Tenzij je helemaal geen enkel doel in je leven hebt, is
er dus altijd wel ergens een risico dat je loopt.

Het grote voordeel van een helder
doel te hebben en bewust het risico te nemen om dit doel te bereiken, bestaat
erin dat je een context creëert waarbinnen je ook op zoek kunt gaan naar de
risico’s die je loopt. Hier zicht op krijgen, laat je toe je acties zo te
plannen dat je beter gewapend bent om tegenslag en onvoorziene omstandigheden
te verdragen. De kans dat je winst werkelijkheid wordt stijgt en de kans op
verlies verminder je. Dat is dubbele winst!


Peter
Blokland

BYAZ
bvba



« PreviousNext »