Wat maakt het KARAF model bijzonder?

Wanneer ik aan kennissen het KARAF model voorstel, zegt men vaak: “Ach er zijn al zoveel modellen”.

Hiermee wil men dikwijls aangeven dat er niets nieuws of innoverend aan is en dat het hun aandacht niet waard is. Tot op zekere hoogte is dit natuurlijk waar. Er bestaan nu eenmaal talloze modellen en sommigen zijn zelfs heel succesvol, wereldberoemd en door een breed publiek gekend.

Modellen zijn eigenlijk niet veel meer dan geheugensteuntjes, die ons moeten toelaten niets over het hoofd te zien bij hetgeen we doen. Het is de condensatie van ervaring en waarnemingen die er toe geleid hebben om een soort gemeenschappelijk profiel van “best practices” (juiste gebruiken) te bekomen.

Soms zijn deze modellen het resultaat van een persoonlijke benadering, maar ze kunnen ook het resultaat zijn van grote vergaderingen en diepgaande studies, bedacht door vooraanstaande knappe koppen.

Modellen hebben vaak een specifiek doel. Een zeer succesvol model is bijvoorbeeld de “Shewart” of “Deming” cyclus. Genoemd naar de mensen die dit model ontwikkeld hebben. Sommigen zullen dit eerder kennen als de verbetercirkel PDCA (Plan – Do – Check – Act). Dit model is het model bij uitstek om kwaliteit in productieprocessen te verbeteren. Hoewel men het vandaag ook heeft over DMAIC (Define – Measure – Analyse – Improve – Control) of DMADV (Define – Measure – Analyse – Design – Verify) als modellen om kwaliteit te bekomen.

De meeste modellen zijn gefocust op een specifiek domein of onderwerp. Deze modellen zijn dikwijls heel effectief in een specifiek domein. Modellen zoals het “Baldrige model” in de USA en het “EFQM (European Foundation for Quality Management) Excellence model” zijn heel geschikte modellen gericht op het bedrijfsleven en organisaties. Ze werden oorspronkelijk ontwikkeld om “excellence” te meten, maar worden ondertussen ook gebruikt om te verbeteren en “excellence” na te streven.

Waarom dan ook nog het KARAF model?

Net zoals alle andere modellen is het KARAF model een soort checklist waarmee je kunt nagaan of je wel goed bezig bent. Bovendien kun je het gebruiken om gebieden te vinden waar je, indien nodig, kunt bijsturen. Het grote verschil met andere modellen is de aard van het model. Het is niet gericht op een specifiek onderwerp of domein. De claim is dat het KARAF model voor alles, iedereen, overal en altijd met succes kan gebruikt worden om te verbeteren en vooruitgang te boeken, op welk domein of voor welk onderwerp dan ook, zowel individueel als collectief. Dit maakt het model anders.

Het model is universeel!

Het model kan, net zoals bij een karaf, een verschillende inhoud hebben. Deze kan aangepast worden aan het onderwerp of domein dat we willen verbeteren. Steeds kan de specifieke kennis, nodig voor een goede aanpak van het probleem in het model gegoten worden. Deze kennis zal, mits het respecteren van de overige 6 voorwaarden van het model, steeds verbetering met zich mee brengen.

De reden waarom zit vervat in de voorwaarde “KENNIS”. Kennis is oneindig, we kunnen steeds iets nieuws bedenken of meer te weten komen over een onderwerp. Zo ook voor modellen en technieken om tot verbetering te komen. Door deze voorwaarde zit elk model dat vandaag bestaat, bestaan heeft, of in de toekomst zal bestaan, als mogelijke kennis in het KARAF model. Dit maakt het model geschikt om werkelijk alles aan te pakken. Vandaag, maar ook in de toekomst.