Leiderschap
en ego

Wat maakt nu dat mensen hun zelfleiderschap ontwikkelen,
geïnspireerd raken, initiatief nemen en tot grootse resultaten komen?

Hoe komt het dat organisaties op een bepaald moment hoge
toppen scheren en daarna weer afglijden naar middelmatigheid of juist niet?

Jim Collins heeft het in zijn boek “Good to Great” over “level
5 leadership”. Het is de kern van succes voor elke organisatie.

Zelf heb ik het geluk gehad een aantal uitstekende leiders
te hebben mogen dienen. Alleen was dit op zo’n moment eigenlijk eerder
omgekeerd. Deze leiders stonden meer ten dienste van hun team. Ze gaven
begeleiding waar nodig, ontwikkelden de mogelijkheden van hun team door
coaching en vorming en gaven daarna hun onvoorwaardelijke steun voor de
initiatieven die ontwikkeld werden.

Ze lieten de eer voor het succes aan de ander, maar stonden
op de barricades en sprongen in de bres voor hun team, wanneer er iets niet
naar wens verliep. Het was dan hun volle verantwoordelijkheid.

Kortom deze leiders lieten hun ego thuis. Het is zo
eenvoudig, maar helemaal niet vanzelfsprekend. Het is iets waarnaar ik nog
steeds streef en waarvan ik telkens merk dat ik erin tekortschiet. Want meer
dan tweeduizend jaar geleden wist men al waar het echt om ging:

Om mensen te leiden, loop naast hen …

Want van de beste leiders, daar hebben de
mensen hun aanwezigheid niet van opgemerkt.

De iets minder goede leiders, die worden
door de mensen geprezen en geloofd.

De nog minder goede, daar zijn de mensen
bevreesd voor.

En de nog minder goede, de mensen haten hen.

Wanneer de taak van de beste leider gedaan
is, zeggen de mensen:

‘We hebben het zelf gedaan!’

LaoTsu

Hoe goed kun jij je ego thuislaten als je je
team leidt?


Peter Blokland

BYAZ bvba